An. I 1, 402a 1–2

μᾶλλον δ’ ἑτέραν ἑτέρας

εἴδησιν
An. I 1, 402a 2

ἢ κατ’ ἀκρίβειαν

ὡς ἡ γεωμετρία
An. I 1, 402a 2

ἢ τῷ βελτιόνων τε καὶ θαυμασιωτέρων εἶναι

ὡς ἡ ἀστρονομία
An. I 1, 402a 18–19

δεήσει γὰρ λαβεῖν περὶ ἕκαστον τίς ὁ τρόπος

ρεσιν | χον∙ ἢ σύνθεσιν:–
An. I 1, 402a 20–21

πολλὰς ἀπορίας ἔχει καὶ πλάνας, ἐκ τίνων δεῖ ζητεῖν

Ἐκ ποίων ἀρχῶν∙ | ἐπειδὴ ἄλλαι μὲν | ἀρχαὶ, γεωμε- | τρίας, ἄλλαι | δὲ ἀριθμητικῆς∙ | καὶ φυσικῆς ἄλλαι∙ | καὶ τοῦτο δὴ χαλε- | πὸν εἰ καὶ μία τίς | ἐστιν ἡ κατὰ πάν- | των ὁριστικὴ μέ- | θοδος. διὰ τὸ πο- | λύχρων καὶ διά- | φορον τῶν ἀρ- | χῶν:–
An. I 1, 402a 19–20

ἐὰν δὲ φανερὸν ᾖ πότερον ἀπόδειξίς ἐστιν ἢ διαίρεσις ἢ καί τις ἄλλη μέθοδος

ὅτι ἔστιν μία
An. I 1, 402b 6–7

ἢ καθ’ ἕκαστον ἕτερος, οἷον ἵππου, κυνός, ἀνθρώπου, θεοῦ

Θεὸν, τὰς οὐ | ρανίους σφαί | ρας ὠνόμα | σεν:–
An. I 1, 402b 10–11

χαλεπὸν δὲ καὶ τούτων διορίσαι ποῖα πέφυκεν ἕτερα ἀλλήλων

Τῶν μορίων:–
An. I 1, 402b 14–15

πάλιν ἄν τις ἀπορήσειεν εἰ τὰ ἀντικείμενα πρότερον τούτων ζητητέον

Κατὰ | τὰ πρός τι:–
An. I 1, 402b 17–18

πρὸς τὸ θεωρῆσαι τὰς αἰτίας τῶν συμβεβηκότων

Ἤτοι, τὰς | οὐσίας∙ αἵτινες | εἰσὶν αἰτίαι τῆς | ὑπάρξεως | τῶν συμβε | βηκότων:–
An. I 1, 402b 22–24

ἐπειδὰν γὰρ ἔχωμεν ἀποδιδόναι κατὰ τὴν φαντασίαν περὶ τῶν συμβεβηκότων

κατὰ τὴν αἴσθησιν
An. I 1, 402b 25–26

πάσης γὰρ ἀποδείξεως ἀρχὴ τὸ τί ἐστιν

Ἀπόδειξις ἐστὶν, ἐπιστημονικὸς συλλογισμὸς, ἀρχαὶ δὲ τῶν συλλογισμῶν, αἱ προτάσεις∙ | οἱ δὲ ὁρισμοί, προτάσεις ἐν τοῖς συλλογισμοῖς γίνονται:–
An. I 1, 403a 2

δῆλον ὅτι διαλεκτικῶς εἴρηνται καὶ κενῶς ἅπαντες

Ὁ γὰρ ἐπιπολαίως | τῆς τῶν πραγ | μάτων ἀντι | λαμβανόμενος, | γνώσεως∙ καὶ | οὐ διὰ βάθους | αὐτῶν ἁπτόμενος, | διαλεκτικῶς | λέγεται περὶ | αὐτῶν λόγος∙ | ἤτοι δοξαστικῶς | καὶ οὐκ ἐπιστημο | νικῶς. ὁ δὲ ἔτι | τῶν πραγμά | των μὴ ἐπιστημονικῶς ἀντι | λαμβανόμενος | γνώσεως; ματαίως | λέγεται ἤτοι | κενῶς τὴν | περὶ αὐτῶν | ποιεῖσθαι θεω | ρίαν, ἤτοι | γνῶσιν:–
An. I 1, 403a 3

ἀπορίαν δ’ ἔχει καὶ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς

Πάθος, οὐ πᾶσαν | ἐνέργειαν τῆς | ψυχῆς ἐκάλεσεν∙ | οὐ γὰρ δὴ καὶ τὴν | μόνιμον καὶ ἑνιαίαν | καὶ ταυτὸν τῇ οὐ | σίᾳ ἐνέργειαν | αὐτῆς; ἀλλὰ | τὴν ἔξω ῥέπου | σαν. καὶ ἄλλα | τὰ ὑποκείμενα | ἔχουσι τῆς ἐνερ | γείας αὐτῆς. | oἷον ὅταν θεωρῆ | τὸν ἥλιον∙ πέμπτον σῶμα ὄν | τα∙ καὶ σχῆμα | ἔχοντα σφαιρι | κὸν∙ καὶ ἐπὶ λοξοῦ | κινούμενον∙ ἢ ὅτι | τὸ γλυκὺ, ἡδύνει | τὴν αἴσθησιν∙ λε | αῖνον τὸ τετρα | χισμένον αὐτῆς. τὸ μὲν πρότερον, καθ’ ἑαυτὸ θεωρεῖ∙ καὶ κρίνει χωρὶς σώματος. καὶ ἔστι τοῦτο ἴδιον, τῆς ψυχῆς. πάθος | κἂν τοῦτο ἀπὸ τῆς ὄψεως ἔχει τινὰς ἀρχὰς, οἷον τὸ ἐπὶ λοξοῦ φέρεσθαι∙ τὸ δὲ δεύτερον∙ οὐκ ἴδιον αὐτῆς μόνως | ἀλλὰ καὶ τοῦ σώματος∙ τὸ γὰρ λεαίνεσθαι, πάθος μέν ἐστι τοῦ αἰσθητηρίου∙ κρίνει δὲ τοῦτο, ἡ ψυχὴ. τὰ δὴ τοιαῦτα, κοινά:–
An. I 1, 403a 3–4

πότερόν ἐστι πάντα κοινὰ καὶ τοῦ ἔχοντος

τοῦ σώματος
An. I 1, 403a 3

ἀπορίαν δ’ ἔχει καὶ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς

Πάθος, οὐ πᾶσαν | ἐνέργειαν τῆς | ψυχῆς ἐκάλεσεν∙ | οὐ γὰρ δὴ καὶ τὴν | μόνιμον καὶ ἑνιαίαν | καὶ ταυτὸν τῇ οὐ | σίᾳ ἐνέργειαν | αὐτῆς; ἀλλὰ | τὴν ἔξω ῥέπου- | σαν. καὶ ἄλλα | τὰ ὑποκείμενα | ἔχουσι τῆς ἐνερ- | γείας αὐτῆς. | oἷον ὅταν θεωρ- | τὸν ἥλιον∙ πέμπτον σῶμα ὄν | τα∙ καὶ σχῆμα | ἔχοντα σφαιρι- | κὸν∙ καὶ ἐπὶ λοξοῦ | κινούμενον∙ ἢ ὅτι | τὸ γλυκὺ, ἡδύνει | τὴν αἴσθησιν∙ λε- | αῖνον τὸ τετρα- | χισμένον αὐτῆς. τὸ μὲν πρότερον, καθ’ ἑαυτὸ θεωρεῖ∙ καὶ κρίνει χωρὶς σώματος. καὶ ἔστι τοῦτο ἴδιον, τῆς ψυχῆς. πάθος | κἂν τοῦτο ἀπὸ τῆς ὄψεως ἔχει τινὰς ἀρχὰς, οἷον τὸ ἐπὶ λοξοῦ φέρεσθαι∙ τὸ δὲ δεύτερον∙ οὐκ ἴδιον αὐτῆς μόνως | ἀλλὰ καὶ τοῦ σώματος∙ τὸ γὰρ λεαίνεσθαι, πάθος μέν ἐστι τοῦ αἰσθητηρίου∙ κρίνει δὲ τοῦτο, ἡ ψυχὴ. τὰ δὴ τοιαῦτα, κοινά:–
An. I 1, 403a 5

τοῦτο γὰρ λαβεῖν μὲν ἀναγκαῖον, οὐ ῥᾴδιον δέ

Ἤτοι, εἰ ἔστιν ἴδιον πάθος∙ τῆς ψυχῆς∙ ἢ πάντα κοινά εἰσι καὶ τοῦ σώματος∙ εἰ γὰρ φανείη ἴδιόν τι πάθος εἶναι αὐτῆς, | κεχωρισμένην ἂν ἕξει τὴν οὐσίαν τοῦ σώματος καὶ καθ’ ἑαυτὴν ὑφεστῶσαν∙ εἰ δὲ μὴ, οὔ:–
An. I 1, 403a 8–9

εἰ δ’ ἐστὶ καὶ τοῦτο φαντασία τις ἢ μὴ ἄνευ φαντασίας

ἤτοι πολλὴν ἔχον φαντασίαν
An. I 1, 403a 9–10

οὐδὲ τοῦτ’ ἄνευ σώματος εἶναι

κείμενον
An. I 1, 403a 10–11

εἰ μὲν οὖν ἔστι τι τῶν τῆς ψυχῆς ἔργων ἢ παθημάτων ἴδιον

Ἐκ παραλλήλων μὲν τὲ ἔργων | ἢ παθημάτων∙ τὸ αὐτὸ∙ ἢ τῷ μὲν ὑποκειμένῳ τὸ αὐτὸ. τῷ δὲ λόγῳ, ἕτερον∙ ἔργον μὲν, ὅτάν τις θεωρῆ∙ ὅτι | αἱ τοῦ τριγώνου γωνίαι δυσὶν ὀρθαῖς; ἔργον ἐστὶν τῆς ψυχῆς∙ καθὸ δὲ παρ’ ἄλλου τοῦτο μεμάθηκε, κατὰ | τὴν πρὸς ἐκεῖνον ἀναφορὰν, πάθος λέγεται:–
An. I 1, 403a 14–15

οὐ μέντοι γ’ ἅψεται τούτου χωρισθέν τὸ εὐθύ

ἤτοι εὐ | θύτα | τον εὐ | θυ | σωντος
An. I 1, 403a 25

δῆλον ὅτι τὰ πάθη λόγοι ἔνυλοί εἰσιν

ἐνέργειαι
An. I 1, 403a 25–26

ὥστε οἱ ὅροι τοιοῦτοι, οἷον

An. I 1, 403a 26

οἷον τὸ ὀργίζεσθαι κίνησίς τις

ἀλλὰ σὺν ταύτη
An. I 1, 403a 26

τὸ ὀργίζεσθαι κίνησίς τις τοῦ τοιουδὶ σώματος

Κατά ζωὴν | γινομένη∙ ζῶν | τος σώματος:–
An. I 1, 403a 26–27

ἢ μέρους ἢ δυνάμεως

Δύναμιν ἐκά | λεσε, τὴν κί | νησιν αὐτῆς τῆς | χαρακτηριζού | σης ζωῆς τὸ | ζωτικὸν τῆς ψυχῆς | ὄργανον∙ οἷον τὴν | ὄρεξιν∙ ἡ δὴ ὄρεξις | κίνησις ἐστὶν τῆς | ζωῆς∙ τῆς | εἰδοποιούσης | τὸ ζωτικὸν | τῆς ψυχῆς ὄργανον∙ | διὰ τοιοῦτο | ἐνίοτε τοὺς ὅ | ρους πρῶτον | λέγειν αὐτὴν; | οἷον θυμός ἐστιν | ὄρεξις ἀντιλυ | πήσεως διὰ | ζέσιν τοῦ περὶ | καρδίαν αἵματος, | εἶπε τὸ ἢ δυνάμεως:–
An. I 1, 403a 27–28

καὶ διὰ ταῦτα ἤδη φυσικοῦ τὸ θεωρῆσαι περὶ ψυχῆς

Διὰ τὸ εἶναι | τοὺς ὁρισμοὺς | τῶν παθῶν, | λόγους ἐνύ | λους:–
An. I 1, 403a 28

τὸ θεωρῆσαι περὶ ψυχῆς, ἢ πάσης ἢ τῆς τοιαύτης

Μετά τῆς | εἰς τὸ σῶ | μα ῥεπού | σης καὶ χρω | μένης αὐτῶ ὡς | ὀργάνῳ∙ ἔτι | τὲ καὶ τῆς εἰδο | ποιούσης αὐτὸ∙ | ὡς ὄργανον | ζωτικὸν∙ καὶ | τῆς ὑπερτέ | ρας καὶ μὴ ἀπο | νευούσης∙ πρὸς | σῶμα; ἐπειδὴ ἡ ψυχὴ∙ ἓν ἐστὶ τῷ ὑποκειμένῳ. πληθύνεται δὲ τῇ διαφόρω σχέσει τῶν | ἐνεργειῶν; διὰ τοῦτο, τοῦ φυσικοῦ ἐστὶν ἔργον ; τὸ θεωρῆσαι∙ ἢ περὶ πάσης, διὰ τὸ, ὑποκει | μένην μίαν εἶναι. ὁ γὰρ περί τινος μέρους σκοπῶν, καὶ περὶ τοῦ παντὸς οὖν θεωρήσει∙ ἢ οὐ περὶ | πάσης ψυχῆς ἐστὶ τοῦ φυσικοῦ θεωρῆσαι∙ ἀλλὰ περὶ τῆς, ὀργάνῳ χρωμένης τῶ σώματι:–
An. I 1, 403a 29–30

ὁ φυσικὸς (τε) καὶ ὁ διαλεκτικὸς ἕκαστον αὐτῶν

τῶν παθῶν
An. I 1, 403b 2

ὁ μὲν γὰρ λόγος ὅδε τοῦ πράγματος

οὗτος∙
An. I 1, 403b 6

ἕτερος δ’ ἐν τούτοις τὸ εἶδος

Ἤτοι ἐν λίθοις καὶ ξύλοις:–
An. I 1, 403b 8–9

ἢ μᾶλλον ὁ ἐξ ἀμφοῖν

An. I 1, 403b 9–10

ἢ οὐκ ἔστιν εἷς ὁ περὶ τὰ πάθη τῆς ὕλης

An. I 1, 403b 11

ὁ φυσικὸς περὶ ἅπανθ’ ὅσα τοῦ τοιουδὶ σώματος

Τοῦ ὁρισμένου ὡς ὀργάνου ζωτικοῦ:–
An. I 1, 403b 11–12

καὶ τῆς τοιαύτης ὕλης ἔργα καὶ πάθη

Τῆς συνθέτου τῆς δυναμένης ζωτικῶς κινεῖσθαι:–
An. I 1, 403b 11–12

καὶ τῆς τοιαύτης ὕλης ἔργα καὶ πάθη

Ὡς μὲν ποι | οῦν οἷον τὸ | νεῦρον κινῇ | τὰ κῶλα, | ἐργάζεται∙ | ὡς δὲ πάσχον, | οἷον ὑγραι | νόμενον∙ ἢ θερμαινό | μενον∙ ἢ μα | λακιζόμενον, | πάσχει:–
An. I 1, 403b 12

ὅσα δὲ μὴ τοιαῦτα, ἄλλος

ὁ δια | λεκτικός
An. I 1, 403b 13–14

τεχνίτης, ἐὰν τύχῃ∙ ἢ τέκτων ἢ ἰατρός

Ὁ μὲν τέκτων, τὸ εὔξεστον τυχὸν∙ οἷον εἰ τραχὺ ἢ λεῖον∙ ὁ δὲ ἰατρὸς, τὴν ὑγείαν, ἢ τὴν | νόσον∙ ταῦτα γὰρ εἰ καὶ χωρίζονται, ἀλλὰ σὺν τῇ ὕλῃ ταῦτα θεωρεῖ ὁ τεχνίτης:–
An. I 1, 403b 11–16

Διαφέρει ὁ | θεολόγος, | τοῦ τε φυσι | κοῦ∙ τοῦ δια | λεκτικοῦ∙ καὶ | μαθηματικοῦ, ὅτι τοὺς δη | μιουργικοὺς | λόγους τῶν | ἐνύλων | εἰδῶν, αὐ | τοὺς καθ’ αὑ | τοὺς ἐπισκο | πεῖ∙ οἷον∙ εἴ τις | οἰκίαν ὁρῶν∙ | ἢ λέβητα | ἐσχηματισμένα | τοιῶσδε∙ | ἐν τῷ τέκτο | νι∙ ἢ τῷ χαλ | κεῖ, θεω | ρεῖ τοὺς | ποιητικοὺς | τούτων | λόγους:–