Editorische Vorbemerkung

Die Transkription betrifft den Kommentar des Leon Magentinos zu Anal. Pr. I 7 im Vat. gr. 244 (ff. 164v–166r). In der vatikanischen Handschrift gibt es eine Gruppe von Scholien, die mit Hilfe von Verweiszeichen mit dem Primärtext von Aristoteles verbunden sind. Diese Texte wurden vom Kopisten zwischen den Scholien von Leon oder am Rand seines Kommentars hinzugefügt. Die Transkription umfasst nur die dem Magentinos zugeschriebenen Scholien bzw. jene, die im Manuskript eine Nummerierung durch griechischen Zahlen haben. Mit Ausnahme des Zeichens „:–“ am Schluss der Paragraphen wurden die Interpunktion sowie Orthographie und Akzentuierung des Textes normalisiert; das Iota subscriptum wurde ergänzt.

Leon Magentinos, Kommentar zu Anal. Pr. I

Kapitel 7.

ργ΄
Anal. Pr. 1 7, 29a 31–32

〈Ἢ γὰρ δεικτικῶς ἢ διὰ τοῦ ἀδυνάτου περαίνονται πάντες〉

|f. 164v Ἢ γὰρ δεικτικῶς τελειοῦνται ἤγουν διὰ τῆς ἀντιστροφῆς, καὶ γίνεται τὸ πρῶτον σχῆμα, ἢ διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς, καὶ οὕτως τὸ πρῶτον σχῆμα γίνεται:–
ρδ΄
Anal. Pr. I 7, 29b 1–19

〈Ἔστι δὲ – συλλογισμούς〉

|f. 165r Δείξας ποῖαι τῶν ἀσυλλογίστων συζυγιῶν δύνανται γνωσθῆναι καὶ ποῖαι συλλελογισμέναι καὶ ποῖαι οὔ, νῦν ἐξυμνεῖ τοὺς δύο καθόλου τρόπους τοῦ πρώτου σχήματος, ἤγουν τὸν ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'πᾶς' καὶ τὸν ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'πᾶς' ὡς δι’ αὐτῶν τελειουμένων πάντων τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ σχήματι συλλογισμῶν, καὶ αὐτῶν τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μερικῶν συλλογισμῶν, τὸν ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'τὶς', φημί, καὶ τὸν ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'τίς'. πάντες οὖν συλλογισμοί, ὡς εἴπομεν, ἀνάγονται εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι δύο καθόλου συλλογισμούς· οἱ μὲν γὰρ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι πάντες καὶ οἱ καθόλου καὶ οἱ μερικοὶ συλλογισμοὶ τελειοῦνται δι’ ἐκείνων, ἤγουν τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου τρόπου τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι συλλογισμῶν, πλὴν οἱ μὲν καθόλου δύο συλλογισμοὶ οἱ ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι, ὅ τε ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'πᾶς' καὶ ὁ ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'οὐδείς', διὰ τῆς ἀντιστροφῆς τῆς στερητικῆς προτάσεως τελειοῦνται, ἥτις ἡ ἀντιστροφὴ τὸν δεύτερον τρόπον ποιεῖ τοῦ πρώτου σχήματος· οἱ δὲ μερικοὶ συλλογισμοὶ τοῦ δευτέρου σχήματος, ὅ τε ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'τὶς' καὶ ὁ ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'οὐ πᾶς', τελειοῦνται διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς, πλὴν ὁ μὲν ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'τὶς' τελειοῦται διὰ τοῦ δευτέρου τρόπου τοῦ πρώτου σχήματος· τοῦτο γὰρ ποιεῖ, ἡ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγή· ὁ δὲ ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'οὐ πᾶς' τελειοῦται διὰ τοῦ πρώτου τρόπου τοῦ πρώτου σχήματος· ἡ γὰρ εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγὴ τὸν πρῶτον τρόπον ποιεῖ τοῦ πρώτου σχήματος. οἱ δὲ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ ἐπιτελοῦνται μὲν καὶ τὸ βέβαιον ἔχουσι καὶ ἀξιόπιστον καὶ δι’ ἑαυτῶν διὰ τὸ δύνασθαι τὸν ἐπιστήμονα διὰ τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ κατὰ παντὸς ἢ τοῦ κατὰ μηδενὸς δεικνύειν καλῶς συνάγοντα τὸν μὲν τὸ 'τινὶ' τὸν δὲ τὸ 'οὐ παντί'· δύνανται δὲ καὶ διὰ τοῦ δευτέρου σχήματος δειχθῆναι τὸ τέλειον ἔχοντες· διὰ γὰρ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς οἱ ἐν τῷ πρώτῳ μερικοὶ συλλογισμοὶ ἀνάγονται εἰς τοὺς δύο τρόπους τοῦ δευτέρου σχήματος τοὺς καθόλου καὶ συλλογίζεται οὕτως· πάντες οἱ μερικοὶ συλλογισμοὶ οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι ἀνάγονται εἰς τοὺς ἐν τῷ μέσῳ, ἤγουν τῷ δευτέρῳ σχήματι, καθόλου δύο συλλογισμούς, πάντες δὲ οἱ ἐν τῷ δευτέρω σχήματι συλλογισμοὶ ἀνάγονται εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ καθόλου συλλογισμούς, πάντες ἄρα οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ ἀνάγονται εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καθόλου συλλογισμούς:–
ρε΄
Anal. Pr. I 7, 29b 19–25

〈Οἱ δὲ – συλλογισμούς〉

|f. 165v Οἱ δὲ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι καθόλου συλλογισμοὶ εὐθὺς τελειοῦνται διὰ τῶν δύο καθόλου συλλογισμῶν τῶν ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι· ὁ μὲν γὰρ ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'πᾶς' πρῶτος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς ἀνάγεται εἰς τὸν δεύτερον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος, ὁ δὲ ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'πᾶς' δεύτερος τρόπος τοῦ τρίτου σχήματος ἀνάγεται διὰ τῆς εἰς ἀδύνατον ἀπαγωγῆς εἰς τὸν τέταρτον τρόπον τοῦ πρώτου σχήματος. οἱ δὲ μερικοὶ συλλογισμοὶ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι, ὅ τε ἀπὸ τῆς 'τὶς' καὶ 'πᾶς', καὶ ὁ ἀπὸ τῆς 'πᾶς' καὶ 'τὶς', καὶ ὁ ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ τίς', τελειοῦνται διὰ τῆς ἀντιστροφῆς ποιούσης τοὺς μερικοὺς συλλογισμοὺς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι· οὗτοι δὲ οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ ἀνήχθησαν εἰς ἐκείνους, ἤγουν τοὺς καθόλου συλλογισμοὺς, τοῦ πρώτου σχήματος· ὥστε καὶ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ ἀναχθήσονται πάντες εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ καθόλου συλλογισμούς· ἔστι δὲ ὁ συλλογισμὸς οὕτως· πάντες οἱ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ ἀνάγονται εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μερικοὺς συλλογισμούς, οἱ δὲ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ πάντες ἀνήχθησαν εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καθόλου συλλογισμούς, πάντες ἄρα οἱ ἐν τῷ τρίτῳ σχήματι μερικοὶ συλλογισμοὶ ἀναχθήσονται εἰς τοὺς ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι καθόλου συλλογισμούς:–
ρστ΄
Anal. Pr. I 7, 29a 26–28

〈Οἱ μὲν – ἑτέρων〉

|f. 166r Οἱ μὲν οὖν συλλογισμοὶ οἱ δεικνῦντες καὶ συμπεραίνοντες ἢ τὸ ὑπάρχον, ἤγουν ἢ καθόλου καταφατικὸν συμπέρασμα ἢ μερικόν, ἢ τὸ μὴ ὑπάρχον, ἤγουν καθόλου ἀποφατικὸν συμπέρασμα ἢ μερικὸν ἀποφατικόν, εἴρηται πῶς ἔχουσι καὶ καθ’ ἑαυτοὺς οἱ ἐκ τοῦ αὐτοῦ σχήματος (ἐν μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ σχήματι καὶ τὸ 'παντὶ' καὶ τὸ 'οὐδενί, καὶ τὸ <del rendition="#s"> 'τινὶ' καὶ τὸ 'οὐ παντὶ' συνάγονται συμπεράσματα, ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τὸ 'οὐδενὶ' καὶ τὸ 'οὐ παντί', ἐν δὲ τῷ τρίτῳ σχήματι τὸ 'τινὶ' καὶ τὸ 'οὐ παντί') καὶ πῶς οἱ ἐκ τῶν ἑτέρων σχημάτων, ἤγουν τῶν τριῶν σχημάτων, συλλογισμοὶ πρὸς ἀλλήλους ἔχουσιν, ἤγουν πῶς κοινωνοῦσιν ἀλλήλοις καὶ πῶς διαφέρουσιν· οἱ μὲν συλλογισμοὶ οἱ ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι διαφέρουσι τῶν συλλογισμῶν τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ σχήματι καὶ τῷ τρίτῳ, διότι ἐν τῷ πρώτῳ σχήματι συνάγεται τὸ 'παντί', ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ τρίτῳ οὐ συνάγεται· κοινωνοῦσι δὲ καθὸ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ συνάγεται τὸ 'οὐδενί'· κοινωνοῦσι δὲ τὰ τρία σχήματα καθὸ καὶ ἐν τοῖς τρισὶ συνάγεται τὸ 'οὐ παντί'· διαφέρουσι δὲ οἱ ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ἐν τῷ δευτέρῳ, διότι ἐν τούτοις μὲν συνάγεται τὸ 'τινί', ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ καταφατικὸν οὐ συνάγεται:–