Editorische Vorbemerkung

Die Transkription betrifft den Kommentar des Leon Magentinos zu Anal. Pr. I 12 in Vat. gr. 244 (f. 175r). In der vatikanischen Handschrift gibt es eine Gruppe von Scholien, die mit Hilfe von Verweiszeichen mit dem Primärtext von Aristoteles verbunden sind. Diese Texte wurden vom Kopisten zwischen den Scholien von Leon oder am Rand seines Kommentars hinzugefügt. Die Transkription umfasst nur die dem Magentinos zugeschriebenen Scholien bzw. jene, die im Manuskript eine Nummerierung durch griechischen Zahlen haben. Mit Ausnahme des Zeichens „:–“ am Schluss der Paragraphen wurden die Interpunktion sowie Orthographie und Akzentuierung des Textes normalisiert; das Iota subscriptum wurde ergänzt.

Leon Magentinos, Kommentar zu Anal. Pr. I

Kapitel 12.

ιθ΄
Anal. Pr. I 12, 32a 6–7

Φανερὸν οὖν ὅτι τοῦ μὲν ὑπάρχειν συλλογισμὸς οὐκ ἔστιν, ἐὰν μὴ ἀμφότεραι ὦσιν αἱ προτάσεις ἐν τῷ ὑπάρχειν

|f. 175r Τοῦτο εἴρηκε διὰ τὸν πρῶτον τρόπον τοῦ τρίτου σχήματος· οὗτος γὰρ μόνος ὁ τρόπος ὑπάρχον συνάξει συμπέρασμα· ἐὰν καὶ ἀμφοτέρας ἔχῃ τὰς προτάσεις ὑπαρχούσας, εἰ δὲ τὴν μίαν ἔχειν ὑπάρχουσαν, θατέραν δὲ ἀναγκαίαν, ἀναγκαῖόν ἐσται καὶ τὸ συμπέρασμα:–
κ΄
Anal. Pr. I 12, 32a 8–14

〈Ἐν ἀμφοτέροις – προτάσεως〉

Ἐν ἀμφοτέροις δέ, καὶ κατηγορικῶν καὶ στερητικῶν ὄντων τῶν συλλογισμῶν, ἤγουν ἐν ἀμφοτέροις τοῖς συλλογισμοῖς, τοῖς τε καταφατικοῖς καὶ στερητικοῖς, ἐν οἷς ἡ μίξις γίνεται προτάσεων ὑπαρχουσῶν καὶ ἀναγκαίων, ἀνάγκη τὴν μίαν πρότασιν ὁμοίαν εἶναι τῷ συμπεράσματι, ἤγουν, εἰ μὲν τὸ συμπέρασμά ἐστι ὑπάρχον, ἔσται καὶ μία αὐτῶν ὑπάρχουσα· εἰ δὲ ἀναγκαῖον, ἀναγκαία· εἰ δὲ ἀμφότεραι αἱ προτάσεις εἰσὶν ἐνδεχόμεναι, ἢ ἡ μία ἐνδεχομένη ἡ δὲ ἑτέρα δυνατή (τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ 'μὴ ληφθείσης ἀναγκαίας ἢ ὑπαρχούσης τῆς προτάσεως'), ἔσται καὶ τὸ συμπέρασμα ἐνδεχόμενον ἢ δυνατόν, ἀλλ' οὔτε ἀναγκαῖον οὔτε ὑπάρχον. περὶ μὲν οὖν τοῦ ἀναγκαίου συμπεράσματος, ἤγουν πῶς συνάγεται καὶ κατά τι διαφέρει τὸ ἀναγκαῖον πρὸς τὸ ὑπάρχον, εἴρηται σχεδὸν ἱκανῶς· τὸ δὲ 'σχεδὸν' προστέθειται δι' εὐλαβείαν φιλόσοφον:–
κα΄
Anal. Pr. I 12, 32a 9–10

〈Καὶ καταφατικῶν – συλλογισμῶν〉

Καταφατικὸς λέγεται συλλογισμὸς ὁ συνάγων καταφατικὸν συμπέρασμα, ἤγουν ἢ τὸ 'παντὶ' ἐκ τῆς 'πᾶς' καὶ 'πᾶς' ἢ τὸ 'τινὶ' ἐκ τῆς 'πᾶς' καὶ 'τίς', ὡς ἐπὶ τοῦ τρίτου τρόπου τοῦ πρώτου σχήματος· συνάγεται δὲ τὸ 'τὶς' καὶ ἐκ τῆς 'πᾶς' καὶ 'πᾶς', ὡς ἐπὶ τοῦ πρώτου τρόπου τοῦ τρίτου σχήματος. ἀποφατικὸς δὲ λέγεται συλλογισμὸς ὁ συνάγων ἀποφατικὸν συμπέρασμα, <del rendition="#s"> ἤγουν τὸ 'οὐδείς', ὡς ἐπὶ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'πᾶς' ἐπὶ τοῦ δευτέρου τρόπου τοῦ πρώτου σχήματος, καὶ ἐπὶ τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου τρόπου τοῦ δευτέρου σχήματος. ἢ τὸ 'οὐ παντὶ' ἀπὸ τῆς 'οὐδεὶς' καὶ 'τίς', ὡς ἐπὶ τοῦ τετάρτου τρόπου τοῦ πρώτου σχήματος, καὶ τοῦ τρίτου καὶ τετάρτου τρόπου τοῦ δευτέρου σχήματος· συνάγεται δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ τρίτου σχήματος:–